امیرحسین، سارا و سروش گل‌هایی از بهشت

کتاب خوندن یکی از کارهایی هست که من بسیار از انجامش لذت میبرم و در همین راستا فکر می کنم که کتاب میتونه یکی از سرگرمی های مفید برای بچه ها باشه که هم از اون باتوجه به موضوعش بعنوان آموزش غیرمستقیم استفاده کرد و هم جذابه و هم فرهنگ کتاب خوانی از همون ابتدا در بچه ها نهادینه میشه، رسیده بودیم به فصلی از سن آقاکوچولو که هیچ کتابی از دسترسش در امان نبود و بعد و از یکی دوبار خوندن و  فرآیند تکه تکه شدن راهی سطل زباله میشد سری قبل که رفتیم ولایت، از یک فروشگاه ِ لوازم کمک آموزشی و اسباب بازی دو جلد کتاب تهیه کردیم که این کتاب ها حیوانات و میوه ها رو به زبون شعر معرفی میکرد سر فرصت زمانی که آقاکوچولو خواب بود شعرهاشو(10 تاش در معرفی...

از "لوک خوش شانس" و "تام و جری" و ..90 درصد کارتون ها و فیلم های سینمایی شبکه ی پویا که جز خشونت و بد آموزی عایدی دیگری برای مان ندارند که بگذریم، میرسیم به لالایـی ساعت ده شبش که هم من و هم آقاکوچولو لحظه شماری می کنیم برای دیدن و شنیدنش، به یکبار شنیدنش می ارزد بخصوص لالایی ترکمن و خراسانی اش.. آقاکوچولو که اینروزها به یاد گذشته های دور ، بهانه ی خوابیدن روی پاهای مامان را می گیرد، با دیدن قطاری که در پایان لالایی، بچه هایی  که روی تختشان خوابیده اند را به راهی دور تا ماه می برد، سریع بالش و پتویش را جمع می کند و می رود روی تختش. ...

  پسرک رو از چند ماه قبل و بعد از نصب یه عدد عکس از بین الحرمین و صحن و سرای آقا اباعبدلله و ابوالفضل العباس (ع)تشویق کردیم به سلام دادن ...و تقریبا از همون زمان  بود که آقاکوچولو بعد از دیدن و مشاهده ی "امامزاده ها و بالاخص مساجد" حتما دست به سینه میشه و میگه "آقا سلام" امروز در مسیرمون در چند صد متری "برج میلاد" بودیم که دیدیم امیرحسین دست به سینه میگه "اقا سلام" و وقتی در مقام توضیح براومدیم نه تنها کوتاه نیومد که من و باباش رو هم واداشت که به جناب ِ "برج میلاد" سلامی عرض کنیم.   ...

روزهای پر فراز و نشیب زمستونیمون هم گذشت و در انتظار رسیدن بهاریم کاش دل هامون هم کمی بهاری بشه و یاد بگیریم هنر محبت کردن و صحبت کردن و گوش دادن به همو ، کاش زود قضاوت نکنیم، کاش به هم عشق بورزیم و در پسِ ِ سلام و احوالپرسی های گرم و تعارفات به ظاهر صمیمانمون، عشق، دوستی و معرفت باشه...  

یک شنبه 19 بهمن آقاکوچولو و روزهای مادرانه و پدرانه ی ما 30 ماهه میشه این روزهای زیبای بی برف و بارونِ  زمستونی مون به شعر و قصه و نقاشی و کاردستی و بازی و گاهی گشت و گذارهای شبونه میگذره هر دفعه از دو ماه پیش که خواستم پست بزارم این مطلب فراموشم شد ولی همینجا میگم که چهار تا از مرواریدهای آقاکوچولو با همدیگه تو بیست و هشت ماهگی رخ نمایان کردن و دندون های شیریش کامل شد. ادامه ی مطلب عکس هایی از فعالیت های دوماه اخیر آقاکوچولو  هست: نقاشی کشیدن به سبک "آقا کوچولو"                 یادمه هوا خیلی سرد بود اما دلم میخواست از گشت و گذار ِ پاییز...

می رویم مسجد طاها ی 5 ساله و مادرش هم بعد از ما می آیند امیرحسین و طاها مشغول بازی می شوند، بین دو نماز میروند آنطرف پرده و در فضای خلوت مردانه و وسیعش مشغول دویدن می شوند امیر و طاها را صدا می کنم و می گویم که الان نماز دوم شروع می شود و سر وصدا نکنند و آرام باشند، می آیم سر صف کنار مامان طاها امام جماعت نماز دوم را شروع می کند در همین لحظه صدایی از بلندگوی مسجد به گوش می رسد: "ی توپ قلقلی دارم و همینطور پشت هم کلمات مفهوم و نامفهوم.... می روم سمت پرده میبینم بله امیرحسین بلندگو را گرفته و بدجور رفته در حــــس آقایی که تازه به مسجد وارد شده و مشغول صحبت کردن با گوشی بودند با اشاره ی من میر...

چند روز پیش تر از طرف اداره ی باباجونِ امیرحسین به مناسبت دهه فجر دعوت شدیم به یک مراسم. از اونجایی که میدونستیم امیرحسین تصور خاصی از مراسم اینچنینی نداره براش تعریف کردیم که میخوایم بریم مهمونی و امیرحسین هم این چند روز حسابی منتظر بود تا روز موعود برسه و بریم به مهمونی، خلاصه غروب سه تایی راهی مراسم شدیم، و  امیرحسین به همراه "کیف باب اسفنجی" محبوبش که به قصد شرکت در این مراسم براش خریده بودم راهی شد، چند برنامه شامل تلاوت قرآن و سخنرانی و اجرای ارکستر انجام شد تــــــــا  اینکه نوبت رسید به برنامه ی خاص بچه ها با حضور "خاله پروانه و عمو رضا" گفتن همه ی بچه های حاضر در سالن بیان پایین استیج، ما هم امیرحس...