امیرحسین، سارا و سروش گل‌هایی از بهشت

امروز خوشمزه ترین ماکارونی زندگیمو خوردم چــــــــــــــون...امروز اولین باری بود که امیرحسین با اشتها و میل خودش  ماکارونی خورد عکسهاش ادامه مطلبه این هم نتیجش...البته موقع شام همونطور که محو فیلم "دهلیز" شده بود قشنگ نشست سرسفره و شامشو خورد امیرحسین محو تماشای فیلم ...کمی تا قسمتی خوابالود...دقایقی قبل شام دومین کلاهی که برا امیر بافتم...البته کمی کوچیک بود براش پی نوشت:این چند روز امیرحسین به طرز محسوسی از لحاظ گفتاری پیشرفت کرده و حتی دو کلمه ای هم گفته مثل آب بازی که میگه آب باهی آب:آبِ دستشو میزاره روسرشو و میگه سر..سر پاشو میاره بالا و میگه:پـا دستشو همینطور جیش:جیش هر جان...

چند روزی مونده به سال تحویل امیرحسین به همراه بابا راهی پیرایشگاه شدند اینبار بدون مامان نتیجش این شد که ( در ادامه مطلب ) می بینید: نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــه اشتباه نکنید... خیسی لباس مربوط میشه به آب بازی به بهانه آب خوردن!!!!!! امیرحسین در حال تماشای عموپورنگ که منجر شده به انجام یه سری حرکات موزون   ...

عکسها گویا هستند....         پی نوشت: ازچهارشنبه 21 اسفند بینی پسرمون کیپ شده بود و از شنبه صبح 24 اسفند هم آبریزش داشت که رفتیم مطب و دکتر کاظمیان گفت که سرما خورده و این شد که اولین سرماخوردگی پسرگلمون تو کل سال 92  براش رقم خورد، از خدای مهربون میخوام تن همه بچه ها همیشه سالم و سلامت باشه و دکتر براش شربت سرماخوردگی نوشت هر 8 ساعت یه قاشق مرباخوری معادل 3 سی سی و در صورت تب شربت استامینوفن و در صورت سرفه هم شربت گیاهی پروسپان هر 8 ساعت یه قاشق مرباخوری، چون به دیفن هیدرامین حساسیت نشون دادن گل پسر دفعه قبل ، شربت گیاهی نوشتن دکترشون چکاپ 19 ماهگی گل پسر: وزن:13/400 قد:8...

دفعه اولی بود که آقا امیرحسین اینهمه از پیتزا استقبال کردن به همین خاطر دلم میخواست ثبتش کنم برای دیدن عکسا تشریف بیارین ادمه مطلب بو اینگونه بود که ایشون به تنهایی کمی بیشتر از یک هشتم پیتزا نوووووووووووووووووووووووووش جون کردن: کـــــــــــــــــــــــش لقمه ...

سلام به دوستان کلی وقت بود نیومده بودم و مطلب جدید نزاشته بودم خلاصه حسابی دلم تنگ ِ اینجا بود   به چشم بر هم زدنی ماه نوزدهم هم سپری شد الحمدلله رب العالمین -چند روزیه به آقا امیرحسین آموزش دادیم که به پرنده (در انواع و گونه های مختلفش) بگه "جوجو یا جوجه" حالا در حین ذوق کردن این کلمه رو هم به محض رویت هر جور پرنده ای تکرار می کنه -امشب رفته بودیم مسجد، مثل همیشه بعد دوثانیه آقا پاشدن رفتن سراغ دوستاشون و چنان سر و صدایی راه انداختن که بیا و ببین دایم در حال بدو بدو و جابجا کردن مهر و تسبیح از داخل قفسه ها و خندیدن با صدای بلند و منم در حال دویدن و حرص خوردن، بخودم که اومدم دیدم به نفس نفس افتادم بابا تعریف می کنه آق...

دیروز صبح واکسن هجده ماهگی هم زده شد شکر خدا همین که واکسن اول تموم شد امیرحسین با بغض رو به من و باباش تکرار می کرد "بریم" بعد ِ واکسن دوم هم دقیقا همین طور ، تند و تند می گفت بریم خدارو شکر از تب و درد هم خبری نبود و بنظرم از واکسن های قبلی خیلی بهتر بود.   چکاب 18 ماهگی مطب دکتر محمد کاظمیان وزن:13 قد:84 دوررسر: 49.5

شاید سه هفته پیش بود، من و بابا و امیرحسین مشغول خوردن عصرانه بودیم خواستیم رسم ِ تشکر را از همین حالا جا بیاندازیم ...بابا در قبال رد و بدل هر لقمه بین خودش و امیرحسین بلند واضح و شمرده میگفت: "ممنون" از فردای آن روز  پسرک هم در ازای دادن و گرفتن هر چیزی می گوید: "میمی" (با سری که بعلامت تشکر کمی کج شده) * پسرک از خیلی وقت پیش شاید چند ماه قبل وقتی هنوز راه نیافتاده بود و عشق بالا رفتن پله داشت با تکرارهای "یا علی" از زبان آقاجون یاد گرفته بود که موقع بالارفتن از پله بگوید "عجی"(ج جای ل مثل داجی بجای دالی) اما حالا یا دقیقتر بگویم از ماه قبل "عجی" کاربردش خیلی زیاد شده برای آقا بغلش می کنم بگذارمش روی صندلی غذایش...عجی ...

فکر می کنم دوره جدیدی از زندگی ما و پسرکوچولومون شروع شده:   نشونمون میده که متوجه حرفامون میشه تا اسم کنترل تلویزیون و گوشی میاد و می پرسیم کجاست، زود میره میارتشون * سعی میکنه حرفا و کارامونو عینا تکرار کنه(بابا در اینطور موارد به امیرحسین میگن طوطی) امشب تلاش ِ بابا رو بی نتیجه نگذاشت و و بعد از چندین بار تکرار کلمه "نی نی "(خطاب به دو تا از عروسکای گل پسر) پسرکوچولومون هم جند باری تکرار کرد "نَنی" * دو روزی هم هست که کف دست راستشو میذاره رو لبشو و با صدای بلند "بوس" می کنه   * وقتی کسی تلفن میکنه حتما باید گوشیو در اختیارش بذاریم اونوقته که کل خونرو چندین بار بالا و پایین میکنه و همینطور پشت هم حرف (سخنران...

اولین اسباب بازی هایی (ماشین هایی)  که با دستان کوچک امیرحسین در پانزده ماهگی شکسته و تخریب شدن و به خاطره ها پیوستن.       اولین کفش ها و دمپایی امیرحسین (حوالی یکسالگی)                                 نه خدای ناکرده زلزمه آمده، نه اسباب کشی است و نه خانه تکانی این عکس نتیجه ی کمی فقط کمی میدان دادن به پسرک است:   ...